قصه شمس بقلم الكاتبه روني محمد

..
فكرت شوية وبعدين قالت
لا انتى غبية وهتبوظى الدنيا شوفيلى اتنين تلاتة من صحابك وليكى عندى اديكى خمسين جنيه عالواحدة ..
طب بصي جربينى لو منفعتش فالشغل خلاص .. انا ولله ذكية وبتعلم بسرعة ...
يوووه سبينى اشرب النسكافيه متوجعيش دماغى وشوفى صحابك زى ما قولتلك ...
دخلت وسبتها وانا بفكر يا ترا ايه الشغل ده ومين سامح الى كانت بتكلمه ..
تانى يوم كنت رايحة المدرسة ولما خرجت من الاوضة لقيت مرات ابويا قاعدة فالصالة قولتلها
اا انا نازلة يا مرات ابويا رايحة المدرسة في حاجة عوزانى اعملهالك
فى داهية يا ختى ياريت ما ترجعيش منها
مهتمتش لكلامها لانى تقريبا خلاص اتعودت على كده كنت يادوب نزلت درجتين من السلم ولقيتها بتنادى عليه لفيت وبصتلها لقيتها حدفت كيس الژبالة فى وشي وقالت
خدى يا ختى ارمى الژبالة دى معاكى وانتى ماشية ..
حح حرام عليكى يا مرات ابويا وسختيلى هدوم المدرسة وريحتى بقيت وحشة ..
بقولك ايه متصدعنيش عالصبح وانتى مفكرة ان الژبالة هتكون احلا من ريحتك ..
دخلت وقفلت الباب فى وشي من غير ما حتى تدينى فرصة اتكلم .. نزلت ورحت المدرسة واتفاجأت ان المدرسة عاملة مسابقة والى هيفوز بيها هيطلع رحلة معالم لأسكندرية .. كانت امنية حياتى انى اروح وازور مكتبة اسكندرية أخدت عهد على نفسى انى اذاكر بجد لغاية لما افوز بالمسابقة ...
كنت واقفة انا ونور صاحبتى لقيت هند وكامليا قربوا مننا وهند قالت
بقولك ايه شمس انتى ولا ضلمة انسي موضوع الرحلة دى نهائى انا جيت اقولك عشان متحلميش وتتعشمى ...
شمس ليه بقى ان شاء الله كنتى انتى الى منظمة الرحلة ولا حاجة .. ولا كنتى هتطلعينى على حسابك ..
لا بس عشان انا الى ناوية افوز بالمركز الاول كفاية انى سبتلك المسابقات الى قبل كده بمزاجى ..
نور ههههه مزاج مين يا قطة انتى اصلا كنتى هتموتى وتطلعى الاولى مرة بس شموسة ديما كانت الاشطر ..
كامليا بغيظ طب ايه رأيك بقى محدش هيفوز بالمسابقة دى غير هند ..
نور ده بعينك انتى بس متغاظة عشان عارفة ان شمس اشطر منك وهى الى هتفوز ..
هند تفوز مين يا بتاعة انتى المسابقة دى اصلا بتاعتى والرحلة دى انا الى هطلعها .. انا قلت اقولك عشان متتعبيش نفسك وتتعشمى ولا حاجة ...
هند مشيت وسابتنا واقفين وبعدين نور قالت
بت يا شموسه متقلقيش انتى الى هتكسبي ولا تحطى كلام الخنفسة دى فى دماغك ...
رجعت البيت اخر اليوم ولما فتحت الباب لقيت مرات ابويا بتقولى
انتى رجعتى يا خلفة الندامة
ايوه يا مرات ابويا ..
طب يا يلا خشي عالمطبخ عشان ابوكى زمانه راجع من الشغل وعاوز يتغدى ..
معلش يا دولى انا تعبانة مش قادرة اقف اعملى انتى الغدا النهاردة وانا هبقى اغسل المواعين ..
غدا ايه الى اعمله بقولك ايه يا بت الهبلة انتى خشي غيرى هدومك واسبقينى عالمطبخ عشان انا مش فايقة لدلع البنات الماسخ ده ...
خلصت شغل البيت ودخلت اشوف ماما لقيتها نايمة مبتتحركش اعدت اصوت دخلت مرات ابويا وقالت
فى ايه يا زفتة انتى بتصوتى كده ليه سرعتينى ..
امى .. الحقى امى يا مرات ابويا ھتموت ..
ما ټموت

ولا تروح فى داهية انا مالى ..
حرام عليكى متسبيهاش تروح منى انا مليش غيرها فالدنيا ابوس ايدك اتصلى بدكتور ولا أى حاجة ..
طيب يا اختى خليكى انتى معاها انا هروح اشوف دكتور .. بس عالله يطمر ..
بعد شوية الدكتور جه وقال
لازم نوديها المستشفى دى حالتها خطړة ..
دولى خطړة